QuestionsQuestions (KAUTUSANG TAGAPAGPAGANAP BLG. 60)
Ipinapahayag at ipinag-uutos ng kautusan na ang Pambansang Awit ng Pilipinas ay awitin lamang sa mga titik nito sa Wikang Pilipino sa alinmang pagkakataon—kapwa sa loob at labas ng bansa.
Ayon sa teksto, ito ay inisyu ng Pangulo “sa bisa ng kapangyarihang ipinagkakaloob sa akin ng batas” at bilang pagbibigay-buhay sa layunin ng Saligang-Batas at ng Batas ng Komonwelt Blg. 570.
Binibigyang-diin ng kautusan na ang pagpapaunlad at pagpapalaganap ng Wikang Pambansang Pilipino ay isa sa mga pangarap ng mga bayani at ito rin ay itinatadhana sa Saligang-Batas.
Dahil ang ilang pangyayari (lalo na sa ibang bansa) na pag-awit sa wikang banyaga ay kapansin-pansin at hindi naaayon sa diwa ng pagkabansa.
Ipinapahayag nito na ang Wikang Pilipino ay isa sa mga wikang pampamahalaan.
Si Diosdado Macapagal, Pangulo ng Republika ng Pilipinas, ang naglabas nito.
Ang Pambansang Awit ng Pilipinas ay dapat awitin sa “mga titik lamang nito” sa Wikang Pilipino sa alinmang pagkakataon, maging dito o sa ibang bansa man.
Batay sa utos, ang pag-awit ay dapat nakaayon sa mga titik/nakalimbag na bersyon sa Wikang Pilipino; ang diwa ay huwag itong awitin sa wikang banyaga o hindi Pilipino.
Oo. Saklaw nito ang lahat ng pagkakataon—sa loob ng Pilipinas (“dito”) at pati sa labas (“sa ibang bansa man”).
Nagsasabing ang kautusan ay nagbibigay-buhay sa layunin ng Saligang-Batas hinggil sa pagpapaunlad at paggamit/pagpapalaganap ng Wikang Pambansang Pilipino.
Ang Batas ng Komonwelt Blg. 570.
19 Disyembre 1963.
Sa Lunsod ng Maynila.
Nakasulat ang pangalan at pirma ni Rufino G. Hechanova bilang Kalihim Tagapagpaganap (atas ng Pangulo), na sumasagisag sa pag-apruba o paglalagda/katibayan sa pagpapalabas ng kautusan.
Dahil may utos na awitin lamang sa mga titik sa Wikang Pilipino, dapat sumunod ang mga seremonya at nag-aawit na iangkop ang pag-awit sa Wikang Pilipino, hindi sa wikang banyaga.